Turuncuaz

2011-06-10T17:05:00.002+03:00

Koca memeli kızın varlığını hissettiği ilk dakikadan beri vardı karıncalar. Yüzlerce yuva dolusu, oradan oraya koşuşturan, yazın ilk kırıntılarıyla evi kaplayan; koltuklarda, kitaplarda, yemeklerde eş olan, anaç karıncalar... Hem seviliyor hem bezdiriyorlardı; kışın özleniyor, yazın küfrettiriyorlardı. Varlıkları da yoklukları da aynı göz yaşına neden işkenceci karıncalar... Yaşamının koca memeleri kadar büyük bir kısmını iç içe geçirdiği karıncalar, zincirlerine baktıkça delirmesine neden oluyordu kızın. Fırtınalarla gevşeyen zincirler açan ilk güneşle sıkılıyordu karıncalarca. Tabii nihayetinde koca memeli kızın da değişim zamanı gelmişti ve şuursuz karıncalardan uzak bir yere göç etmesi icap etti. Yeni bir sığınak, sonsuz sevgi yatağında beraber yatacağı sevgili, şefkatli ve akıllı hamam böcekleri... Karıncaları arada bir görmek çok güzeldi, sevdiği hamamcıklarla da her şey gayet iyiydi. Ama yaz, insanı terini içmeye zorlayan yaz hiçbir zaman değişmez, her zaman insafsız ve götübokludur. Karıncalar yuvalarından çıkar ve koca memelerden beyne akarlar. Daha da kötüsü yeni yatak da kötü kokmaya başlar ve ağır gelen artık bencilleşen hamam böcekleridir; insanı vajinasından soğutan.

2011-05-14T13:00:00.001+03:00

Cumartesi günleri değildir hüznü barındıran, belki Pazar olabilirdi ama cumartesi kesinlikle değil. Uyanmak çok zor gelir; boşluğa, yalnızlığa, kırgınlığa. Öpücüklerle uyandırılmak kafi gelmez, okşanmak da yetmez. Kırgınlık, bükülünce düzeltmesi zor metal, kaşık, çatal, tepsi. Aynaya bakıp ağlamak samimi değil midir? Biraz oyuncu karaktere bağlı, biraz da suratın kırmızılığına. İnsanlar mutsuzken iştahtan kesilir, ben yerim. Çok yerim. Git gide hacmim büyüyor, hacmim büyüdükçe mutsuz olur da daha çok yersem ne olur? Kusabilirim. Ben pek kusmam. Boşalmanın daha güzel yolları var, boğaz ağrısı dayanılmaz. Kırgınlık geçmek bilmeyen iltihap gibi, geçer ama ilaçlardan nefret ettirir. Şarkılar tuhaf, sözleri önemsiz bazı bazı. Büzük kalplere, beyinlere, penislere eşlik eden ezgidir, davuldur, tü tü tup ta tü tü diyen kızdır, sözler işe yaramazlar içindir. İnsanların çoğu işe yaramaz zaten. Kırgınlık kızgın boşalma gibi, tecavüz gibi, tuzu çok kaçmış pilav gibi. Bitmek bilmeyen resim, 35x50 tuvale. Ve kıskançlık. Göbek deliğinden gıdıklanmak çişliyken ve göte giren cop, tabii sebebi beyaz vermiş taşaklara sahipse. Tü tü tüttü tü tü tü.

2010-11-28T16:14:00.004+02:00

saçma aralıklarla ve nedensiz yere hep aynı boşlukta buluyorum kendimi, aynı tatsız damlalar geliyor ağzıma ve aynı yokoluşçu düşüncülerle var olmak zorunda kalıyorum, izin ver gideyim.

2010-11-28T16:13:00.000+02:00

2010-01-28T22:07:00.003+02:00

önemli olanın farkına şimdi vardım sanırım, o ise bundan yaklaşık yetmiş yıl önce fark etmişti bunu, en geç. istediğini elde ettikten sonra hayattan tek beklentisi onu idare edene kadar götürmesiydi, boş viteste, hiç benzin yakmadan. yarattıkları onun ilerisinde şimdi, bunu yetmiş yıl önce gördüğüneyse kalıbımı basarım. ardından ağlayan gençlere o günden seslendi belki de, gözlerim şu an görmeme mani olsa da en azından anladım bayım.
bence başka bir şey değildi arzun, sen merak etme, neslini karakterlerinle iyi yetiştirdin, sen onları onlar bizi. ve artık yarım bıraktığım şeylere devam etmeliyim, keşke bugün böyle bir mahcubiyetim olmasaydı, olsun varsın . doksan bir sene yirmi altı günlük yaşamının sana manevi anlamda yetmiş olabilmesi dileğiyle,
sevgi ve sefaletle.

bunun bir nutuğa cevap şeklinde gelişmemesini isterdim, yapamadım sanırım.
hava cadı karı memesi kadar soğuk ve ben nedense kendimi düşecekmiş gibi hissediyorum.

2010-01-06T22:37:00.000+02:00

salyangozunu besleyebilirim değil mi?

2009-12-21T19:26:00.000+02:00

I

...

Öyleyse DADA bisikletli polisin ve gizli ahlakın görevini üstleniyor.
Herkes (bazı anlarda) kafaca ve bedence kusursuzdur. Bunu 30 kez tekrar edin.
Kendimi çok sempatik buluyorum.
Tristan Tzara

II

Bir manifesto, tek iddiası, siyasal, gökbilimsel, sanatsal, parlamenter, tanrıbilimsel ve yazınsal frenginin yolunun bulunması olan, tüm dünyayla kurulan bir iletişimdir. Uysal ve saf olabilir, her zaman haklıdır, güçlüdür, sağlamdır mantıklıdır. Mantıktan söz açılmışken; kendimi çok sempatik buluyorum.
Tristan Tzara
...

III

...

Dadanın daha az önemli şeylerin tanrısallığı olduğuna ve onu fetret dininin yeni mekanizmasının diğer biçimlerinin yanına koymamız gerektiğine inanıyorum.
Yalınlık mı daha yalındır, yoksa dada mı?
Kendimi oldukça sempatik buluyorum.

IV

...

Büyük sır burada:
Düşünce ağızda oluşur.
Kendimi her zaman çok sempatik buluyorum.
Kanadalı büyük bir düşünür şöyle demiş:
Erkek düşünce ve Dişi geçmiş çok sempatiktir.

V

Çok zeki olamayacak kadar iyi arkadaşım olan bir arkadaşım bir gün bana şöyle dedi:
titreme
el falcısı insanların iyi günler
iyi geceler
DEMESİNİN TEK YOLUDUR ve
unutma beni çiçeğine
saçlarına
VERİLEN BİÇİME BAĞLIDIR
Yanıtladım:
HAKLISIN aptal
prens
ÇÜNKÜ tersine
tatar
tarafından İKNA EDİLDİM doğal olarak HAKLI OLMADIĞIMIZDAN kuşku duyuyoruz. Benim adım BAŞKASINI anlama isteği.

...

Bilinen bir gerçek var: Fransız Akademisi dışında artık Dadaist bulunmuyor. Yine de ben kendimi sempatik buluyorum.

XVI

ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur ulur
kendini hâlâ sevimli bulan
Tristan Tzara

2009-12-09T23:04:00.003+02:00

içimdeki yazı yazma dürtüsünü karaormankrokan'ın içine düşürmedim elbette, sadece bazı şeylere vaktim yok sanırım. şu değerli zamanımı genel anlamda boş oturmalara, yemeklere, müziklere ve aklınıza gelebilecek en saat geçirici şeylere adadım. şimdi düşününce son bir ayımı nasıl geçirdiğimi bilemedim, bitirilmiş bir kitap bile yokken elimde. hayallerimdeki, iki günde bir sevdiğim adamın gömleklerini ütüleme ve her sabah elcağızımla sıkacağım portakal-greyfurt sularını ona içireceğim günlerin gerçeğine dokuz ay kalmışken, sınav sisteminin üç ayda bir beni değiştirmesi ve bundan kaynaklı artık bir üniversite bokuna yerleşemeyeceğim düşüncesi şu sıra kabızlığımla birlikte sorunlarımın en tepesinde. sanırım bu gece de hiç soru çözmeyeceğim, ve sınavla ilgili yazı yazmak yapacağım son şey olmalıydı, hele ki bu bir aydan sonra.
bunun günlük yazısı olduğunu düşünenlere beraber sıçabilmeyi teklif ederim, her zaman.

2009-10-27T20:38:00.001+02:00

artık sık sık bir şeyler düşürdüğümü sanıp ardımda kalan yola bakıyorum, uzunca. gözlerim her geçen gün daha da bozuluyor.

2009-10-20T14:40:00.002+03:00

waiting for the moon.

2009-10-16T23:15:00.005+03:00

ilerde bünyemde barındıracağımı ümit ettiğim sıfatlardan biri olan yönetmenlik hayatımda, hiçbir insanı hunharca terslemeyeceğim üzerine şu an kendi içimde bir söz veriyorum.
ne kadar iyi veya kötü olursam olayım, ne kadar mantıksız veya olumsuz eleştiri altında kalsam dahi.
ola ki yaparsam ve bu cümlelerim hatırlatılırsa hiç çekinmeden üç şişe sirke dikerim kafama ki bu bir sonun başlangıcıdır besbelli.

2009-10-15T23:14:00.002+03:00

tıpkı uçmak gibi, aya ve temelko.

2009-10-05T21:22:00.002+03:00

Kavurucu sıcak sabahı sonrası ağaçları havada takla attıran yağmurda, ölüm neznesi hedefimiz, çıplak ayaklarımız ve ince tişörtlerimiz ile sabaha kadar şehri turlayalım;
fakat günün ilk saatleriyle aydınlanan kaldırımda, cansız kucağına bir hayli yayılarak uzanmış, göbeğine yapışan saçlarımı ve donuk bakışlarımızı gören kimse üzülmesin isterim.
Biz çok mutlu öldük. Ben biliyorum.

love is like a moonlight.

2009-10-04T20:49:00.003+03:00

bu akşam caddeyi dans ederek geçtim, ay da bana eşlik etti.
senkronize halimizi görüp tatlı tatlı gülen insanlara, iki üç samimi poz verip eğlendikten sonra,
evlere dağıldık ve şimdi terasta kayısı suyumu yudumlarken,
kendisine iki gözümü de kırpıp kırpıp açıyorum.
çok hoşuna gittiğini biliyorum.

sulu ve ekşi.

2009-09-26T13:41:00.008+03:00

“ Diğerlerinin yanımda durması benim için çok önemsiz bazen. Tek bildikleri konuşmak. İstediklerini konuşsunlar benimle alakalı, isterlerse alay etsinler bazı yönlerimle, beni istemeseler de fark etmez. Ara sıra sevgiyi hissedebiliyoruz, karşılıklı elbet, ama iki dakika sonra her şeyin tamamen aynı olduğunu fark etmem durumu çok sıradanlaştırıyor. Onlar birbirleriyle de böyleler zira, çürüyüp gidenlere hep boş konuşmak, her şeyi gülmek ve eğlenmek adına harcayıp atmak, çoğu zaman resti çekip yalnız yürümek ve ardından en başa sarmak. Ben öyle hissetmedim hiçbir zaman.

Her neyse bak şu yan sepettekini görüyor musun, yeşil olan. Arada bir yan yana gelmemiz her şeyden çok daha güzel. Biz birbirimiz için varız, ben bunu biliyorum. Onlar da biliyor. Bir kısmı kıskanıyor biliyorum, bir kısmı mutlu oluyor bir kısmı için değer taşımıyor bu durum elbet. Ben sadece sevmekle uğraşıyorum, geri döndüğümde her şey olağan haliyle beni bekliyor nasılsa. Tek bildiğim ve tek umudum bir gün onunla aynı tabakta son bulacağım gerçeği, tüm bu geri kalan hikaye boş çekirdeklerden ibaret.”

Yeni tanıştığım bir kivi bana bunları söylerken, aslında tek düşündüğüm içinde “aşina” geçen bir şarkıydı. Şarkıyı bulamadım ve bu yazı emin olun ki dünyanın en mutlu yazısı.

2009-09-08T20:11:00.003+03:00

yalnız sorunlarını anlatan insanlar çoğu zaman gözümde aciz kimselerdir.
herkes bir an kendini saçma yollarda bulur, ama eğer ki oturup haritasını çizip insanlara dağıtıyorsa, bir gün "al şunu kıçına sok" tavrıyla karşı karşıya geldiğinde ağlamamak için uzun süre provalar yapmalı sanırım.
ama yine de insan acizliği acınılacak bir şey değil esasen.
acımak acizliktir.
bir şeyleri tanımlara sokmak daha büyük acizliktir.
aciz kelimesi iğrençtir.
iğrenç olmayan tek şey tuvalette dondurma yemektir belki de.

2009-09-05T19:13:00.001+03:00

"Attention to health is life's greatest hindrance."
- Plato (427-347 B.C.)

"Plato was a bore."
- Friedrich Nietzsche (1844-1900)

"Nietzsche was stupid and abnormal."
- Leo Tolstoy (1828-1910)

"I'm not going to get into the ring with Tolstoy."
- Ernest Hemingway (1899-1961)

"Hemingway was a jerk."
- Harold Robbins

2009-09-05T18:22:00.000+03:00

it's a kind of magic.

2009-09-04T22:01:00.007+03:00

hayata güzel demek çoğu zaman imkansız hale gelebilse de, biri olur ki her şeyi unutturur, kötü şeyleri birden güzel kılar. ölmeyi aklından geçirdiğinde dahi gözlerinde nemi hissedersin, korku değil, sonsuz özlemdir nedeni.

sonra aklına, çocukluğundan beri ara ara aklına takılan o şarkı gelir;

"No need to run and hide
it's a wonderful, wonderful life
No need to laugh and cry
it's a wonderful, wonderful life"

Parallel.

2009-09-02T19:47:00.006+03:00

Belki de televizyonda, adam akıllı bulduğu tek kanalda, her akşamki gibi oturmuş filmini izliyordu. Dünyanın en sakin gününde yine dünyanın en rahat kıyafetleri ile geniş kanepesine uzanmıştı. Küçük kedisi de ayağının ucunda ölü gibi uzanıyordu, arada bir dürtmese uzun süre sonra öldüğünü bile düşünebilirdi. Kız, yanında kolası ve soğanlı patates cipsiyle, akşam yatakta hazımsızlığın zirvelerinde bir uyku geçireceğini düşünürken aynı zamanda filme dalmış bu yüzden . çalan telefonu ancak son notasında duyabilmişti.

Telefonun ucundaki genç, kızı hiddetle zırıldayan avizeyi kaldırıp açmaya davet edercesine uzun uzun aramıştı. Merak etmemesi elde değildi ama soğukta ankesörlü telefon kulübesinde bir hayli üşümüştü, sonunda vazgeçip kendisi İstiklal’in akışına bıraktı, gecenin bu saatinde de, bir buğday çuvalından dökülürcesine, o yoğun insan kalabalığı birbirlerinin tersi yönüne amaçlı-amaçsız yürüyordu.

Genç, tüm bu insanların İstiklal’deki evsizleri ısıtmak için böylesine kalabalık oluşturduğunu, sürekli havaya sıcak buhar üflediklerini hayal etti. Canlanan onca şey tam olarak da izlediği filmlerdeki gibiydi, renkler ve yazılar, cisimler, semboller. Kendisini çoğu zaman fazlaca kaptırıyordu rüyalara. Özellikle de caddenin tam ortasında. Kalabalık, ona göre içindeki sesleri beynine yansıtan bir araçtı bir nevi. Öyle, kendince sıradan bulduğu, insanlar gibi gözlerini kapatmaya ihtiyaç duymazdı da. Bazen bir kadının sallanan göğüslerinde bazense simitçide çalışan çocuğun boynundaki et beninde şekillenirdi aklındakiler. Sürekli kendisini içinde bulduğu konsantrasyon bozukluğundan kaynaklanan durumsa bazen olanların, gördüklerinden daha da hayal dünyasında yaşayan küçük bir çocuğun yarattıklarından ibaret olduğunu düşünmesine sebepti.

Nereye gittiğini bilmeden yürürken az kalsın kızıl saçlı, simsiyah makyajlı bir kızın, devasa botlarının ipine takılıp düşüyordu. Kızın korkunç bakışlarına içten içten gülerken ileride bir ankesörlü telefon daha gördü, şansını bir daha denemeliydi.

Filme kısa bir süre ara veren kız, yatak odasında uyuyan çocuğun yanına kıvrıldı ve öpmek suretiyle rüyasının tam ortasında uyandırdı onu. Genç biraz afallamış bir şekilde öpücüğe karşılık verdi ve o an ereksiyona girmiş bir halde sarıldı kıza. Uzun süre öptükten sonra fısıldarcasına “ Nihayet, seni çok merak ettim, telefonu neden açmadın?” dedi. Kız şaşkın ve hiçbir şeye anlam verememiş bakışlarını çocuğun üstünde uzun süre dolandırdı, sonra filmi hiç önemsemediğini fark etti. Kendini, sabaha kadar sürecek bir mutluluk için yatağa bırakmadan önce kapıda duran kediyi de odaya alıp kapıyı kapattı ve pikaba yeni aldığı ‘beach boys’ plağını koydu.

2009-08-31T18:07:00.001+03:00

Your breath is sweet, your eyes are like two jewels in the sky.

2009-08-30T21:50:00.007+03:00

şu günlerde buraya güzel bir yağmur kesinlikle çok yakışırdı. buğulanan ve damlacıklarla kaplı camlardan dışarıyı seyretmeye çalışmak, amansızın kendini yağmura atıp ıslanmak, minik yağmurcukları içebilmek için ağzını açıp şekilden şekile girmek, bunlar kendini sonbahar-kış kreasyonunun bir parçası olarak görenler için milyonlarca aydır en büyük hayal. bunlar tam da aklımdan neşe ve umut ile geçerken birden turuncu bir ışık hüzmesi yükseldi ve sonrasında olaylar şöyle gelişti;

yiğit:
oy oy yağmur var salı çarşamba
büşra:
ooh, keşke burada da olsa
yiğit:
orada yağmuru mu tercih edersin beni mi

yağmur çok önemsizmiş meğer.

2009-08-28T22:41:00.006+03:00

izlenilen, belki saçma ama güzel kurgulu, biraz abartılı ama elbette yaşamın sunduklarıyla mantığın zirvesinde yer alan film serisinin dördüncüsünü izledikten hemen sonra, tüm izleyiciler gibi, az biraz paranoyaya kapılmış genç kız, eve gidecek yolda dolmuştan iner ve sevgilisinin onu milyonlarca kez uyardığı yaya geçidi bulundurmayan caddeden karşıya geçerken bir araba tarafından az kalsın ezilme suretiyle uyarılır
tek cümlelik öykümüzün ismi; "sondan yedinci durak ve ramak."
afiyet olsun.

2009-08-26T18:52:00.007+03:00

"I loved you like a man loves a woman he never touches,
only writes to, keeps little photographs of."

2009-08-23T22:47:00.004+03:00

now everybody's singing,
la, la la la la la la.

a perfect day for bananafish.

2009-08-23T17:45:00.013+03:00

Her sabah kalkar kalkmaz tuvalete gider sonra da buzdolabından aldığı bir kutu pudingi hiçbir zaman kalorisine bakmadan mideye indirirdi. Kahvaltı yaptığı pek söylenemeyen genç kız, öğle ve akşam yemeklerinde midesinin dörtte altısı bir iştahla önüne konulan besin maddelerine saldırırdı. yatmadan önce bir güzel dişlerini fırçalar ve ardından bir kutu pudingi tekrar mideye yollardı. Kız, yıllar sonra tadının sabahki kadar güzel olmadığını anladığı pudingini dişleri için kullandığı anti-bakteriyel yirmi dört saat korumalı diş macunundan önce ağzına sokmayı denedi, deney başarılıydı.

Tam beş senedir ilişki halinde bulunduğu çocukla, yatmadan önce üç saat fifa on iki oynamayı, puding yemekten daha zevkli buluyordu elbet. Tiridi gözlükleriyle chelsea-liverpool maçı oynamak onlar için ön sevişme gibi bir şeydi sanırım. Kız liverpool’u oynardı ki, evlerinin ana teması olan lacivert beyazlı chelsea sonsuza dek kazanabilsin. Her akşam, kirlendikçe değiştirmek adına üç tane aldıkları, muz desenli nevresimle bürünmüş yataklarına yattıklarında, beş senede birlikte geçirdikleri tüm zamanları bir güzel zihinlerinden geçirerek terden muzlu nevresimi yıkayana dek sevişirlerdi. Sabahları oğlan, kızı piyano sesleriyle uyandırır kız da hemen koridorda deli gibi koşup, eğer kediyi ezmeden ulaşabilirse, mutfağa giderdi ve oğlanı nutellalı kreple ödüllendirme çalışmalarına başlardı.

Yazları özellikle kutba yakın yerlere kaçmaya çalışırlardı, kız sevdiği oğlanın sıcaktan bunalmasına dayanamazdı ve her şeyi kıştan ayarlardı. Kız ve sevgilisi soğukta işlerine daha iyi konsantre olurlardı, ki işler çabucak bitsin, sarılıp sevişmeler hemen gelsin. Yıl içinde birçok ülke gezmeleri hatta ayrı kalmaları bile gerekirdi işleri gereği. Bu yüzden bir zaman sonra ayrı proje üretmeyip daima birlikte çalışmak için ellerinden gelen her şeyi yaptılar.

Zaman onlar için çok çabuk geçti zira ve saçlarında az da olsa aklar çıkmaya başladığı vakit, boyamamaya gençliklerinde söz vermişlerdi, en sonunda birikmişleri ile daha önce hiç gitmedikleri o soğuk kasabadan güzel bir ev almışlardı, çiftlik evi gibi. Kedileri öldükten sonra ilk kez büyük bir hayvana, en azından kaplumbağalarından daha büyük, sevgi beslemişlerdi, sevgili Border Collie cinsi Karenin. Bir zamanlar genç olan kız ve sevgilisi kasabada adlarından çok söz ettiriyorlardı, en azından posta kutusunda yazan adlarından, çünkü kimse onların ağzından tek bir kelime dahi duymamışlardı, ve asla duyamayacaklardı da zira. Eğer hala bilgisayar oyunları çıksaydı fifa kırk sekizin moda olacağı günlerde, hala genç sayılabilir bir sevgiliye sahip kadın ve adam, bu seneyi öyle beklendiği gibi doyasıya falan yaşamadılar.

Karın diz boyu olduğu bir gün ikisi de muz nevresimli yataklarına uzandılar. Kadının elinde bir mızıka vardı, yavaş yavaş üflüyordu, adamın da her kış taktığı o siyah beresi kafasındaydı ve komodinin üstündeki iki muz şeklinde bakır kap ise, orada durma nedenlerini gözler önüne serercesine yerini almıştı. Müziğin sesi yavaş yavaş kısıldığında, kadın elli beş, adamsa elli sekiz yaşındaydı. Pencere açıldı, ölü kadının, ölü adamın soğuğu sevdiğini Karenin’e söylemiş olduğu pek açıktı. Şimdi ölü olan kadının, ölmeden önceki son düşüncesi ise yanında yatan ölü adamla son bir kez puding yarışı yapmayı unutmuş olmasıydı, yanağındaki donmuş göz yaşını yalayan Border Collie cinsi köpek de romanlarda olduğu gibi sahiplerinden önce ölmemiş oldu, yaklaşık beş dakika daha bekledi.

2009-08-21T18:52:00.002+03:00

We're gonna make a master-piece a pizza.
A work of art like the Mona Lisa.
It's gonna be high like the Tower of Pisa.
But to get there...You don't need a visa.

kafiyesine kurban. sevgiler olsentwins.

yumeji's theme.

2009-08-21T17:08:00.001+03:00

2009-08-20T15:14:00.002+03:00

belli ki yaşlılıktan tutam tutam dökülmüş saçlarını kalın taçlarla kapamaya çalışan tatlı hanım teyzeleri görünce fark ettim de; o yaşları ben göremeyeceğim ve biraz daha uğraşırsam seneye kel kalma potansiyelim epey yüksek zira, e bu da demek oluyor ki, benim saçlarım asla yaşlılıktan dökülmeyecek, kalın taçlara "hoşgeldin" diyemeyeceğim sanırım.

2009-08-17T22:03:00.002+03:00

son zamanlardaki yoğun ve gürültülü gaz sancılarımı tamamen aşka bağlıyorum, bir de yediğimin onca şeyin hatırı var elbet. son altı gün ne yedim ne içtim tam hatırlayamam bilader, onları bu mideden bağırsaklara, oradan da klozete attırırken yanımdakindeydi hep aklım. resmen yanımdaydı ve bildiğin şahitlerim var, o derece. arada bir ısırıklaştık, kaşlar çatıştırdık ama hep güldük biz aslında içten içe, söyle bir altı gün kadar, yetmez ömrüm billah o ayrı. gaz sancılarımla, nutellalı krep tadındaki o çocuğu bu yazıda birleştirmek, ve böyle alengirli ve bilhassa lakayt konuşmalarım, hep gözümden ağzıma akan saf sulardandır.
ve 2 saat oldu tuvalete gidemiyorum ben çocuk, en son seninle yemek yedim, gönlüm nasıl elversin de çıkarıyım ben onları, ha?
bir de demeden geçemedim, bu sefer çok teessüf ederim sayın kamilkoç. bu sefer olmamalıydı, seferler istanbul-antalya ile sınırlandırılmalı.

2009-08-10T23:34:00.002+03:00

beynimde yer edenleri siz tahayyül ediniz.
duydum ki çarşamba sabahına,
zat-ı muhteremin bizim küçük fakir malikanemizde
kahvaltıya gelmesini sağlayacak bir bilet.
berhudar ol kamilkoç.

2009-08-04T22:39:00.004+03:00

bir tavşan tanıyorum, birçok şeye tanık olmuş.
özlemin getirdiği heyecanı hiç çekinmeden gösteren ve tekrar ayrılacakları düşüncesiyle birbirlerine deli gibi yapışan bir çifte.
yalnızlığın, gençliğin, yaşamının her kesitinden duyduğu sıkıntıyla her gün başa çıkmaya çalışan, bunun ve üç yüz elli gün sonra gülebilme hayallerinin getirdiği milyonlarca soruya kafasını yormak zorunda olan bir çocuğa.
ev partilerinden tanıdığı kız ile her gün gördüğü gencin günler boyu gelişen arkadaşlığına hatta kardeşliğine.
milyonlarca fotoğrafa, dedikoduya, horlamaya, homurtulara, şarkılara, hikayelere, patlamalara, ağlamalara, pırtlamalara.
ben bir tavşan tanıyorum, emin ol hepimizden daha dolu.

merhaba ruhi.

2009-08-02T22:00:00.005+03:00

akşam akşam renklenmeyi çok istedim bir an.
tırnaklarımda beş farklı renk oje kalıntısı var ama heves olmasına mütevellit şu sıra sadece kalıntılar.
zira herkes bazen renkli olmayı, renkli bakıp renkli hissetmeyi sever ama bazen de en iyisi tırnak koruyucu şeffaf ojedir.

yarın bir rainbowkız olmaya da karar verdim sanırım. ne yazık bunu sevmeyecek bir sevgilim var. o burada olsa her şeye katlanırdım zira.

2009-07-31T21:45:00.002+03:00

ben aslında insanların beni örnek alabileceği herhangi bir şeyler olsun istiyorum artık.
belki her şey bundan ve belki biraz erken ama,
ben her şey için çok geçmiş gibi hissediyorum çoğu zaman, bu erken öleceğimi hissettiğimden olabilir, genellikten sıkılmış olmamdan kaynaklanabilir.
ben bir değişip, gelişip, yemekleri de pişirip geliyorum, iki dakika.

make myself.

2009-07-31T20:57:00.012+03:00

ben küçükken müziğin içinde yaşardım, her zaman şarkı yazıp bestelemek istedim, birileri müziğimi duyduğunda kendini farklı bir yerde hissetsin, içindeki milyonlarca duygudan birini dışarı vursun, sadece beş dakikalığına ve onu o an doyasıya yaşasın istedim. sıkılsa bile bir zaman sonra bir yerde o ilk melodileri duyunca tüyleri diken diken olsun, ilk ana geri dönsün istedim.ben hiç müziğe dair bir şeyler yapmadım, ne alet çalabildim ne söz yazabildim. denemedim bile.
ben küçükken her şeyin resmini yapardım, her şeyin, hem de güzel. her zaman daha güzelini yapmak, milyonlarca tabloya ulaşmak, günü gelince sergi açmak istedim. insanların hepsi resimlerimde kendi hayatlarında çizgiler fark etsin, hayallere dalsın istedim. hep akrilik hayranı olmama rağmen karakalem yaptım, resimlerim çerçevesiyle beraber tepsi olarak kullanıldı, sonra çerçeveleri kırıldı, resimler atıldı. ve benim sadece iki tuvalim oldu, biri nerede hiçbir fikrim yok ve biri tamamiyle yarım, dört senedir.
ben küçüklüğümü kendim fotoğraflamak istedim, fotoğralarım her yere asılsın, ve herkese sahip olduğu aynalardan çok daha farklı şeyler göstersin istedim. ama benim hiç makinem olmadı, bir polaroid anımsıyorum, fazla yarım yamalak. ben küçükken hiç fotoğraf çekemedim. çektiysem bile hafızamda yer edemedim.
benim sesim güzel değil, sadece gitarın tellerini oynatıp, mızıkaya üfleyebilmem hiçbir şeye yetmiyor.
benim bu dört senede paslanmış parmaklarımı dört ayda açabilirim, belki zamanım yok belki de üşengeçliğim buna elvermiyor.
benim artık bir dijital makineye ve bir dolu polaroid filme ihtiyacım var. tabii sınav senem ve cüzdanımdaki boşluk bunu engelliyor.
ama ben umudumu hiç yitirmedim, bir gün kendi müziğim eşliğinde resim yaparken sevgili makinem beni çekecek.
merhaba, o fotoğraftaki benim.

2009-07-30T00:26:00.002+03:00

tüm yediklerim tek tek ağzımdan çıkacakmış gibi rol yaparken bile aklımın kriminolojik çikolatamda, extravaganza pizzada ve limonlu şivepste olması geleceğimin çok tehlikede olduğunun en büyük kanıtı, ama farkındalığımı bir nebze iyi olarak algılıyorum.
zaman bize neler olduğunu gösterecek, bekleyelim görelim.
beklerken kurabiye ve süt, mis.

2009-07-28T00:10:00.003+03:00

aksesuarlı ve çok sevimli çim adamlarımızı almayı unuttuğumda; çoktan migrostan çıkmış, arkadaşlarla vedalaşmış, karşıya geçmek üzere yürüyen medivene binmiş hatta inmiştim.
dolmuşta çok ağladım.

2009-07-24T21:16:00.000+03:00

i don't see what anyone can see in anyone else, but you.

2009-07-24T20:58:00.001+03:00

senle hep tatile falan çıksak ya, hadi bir dahaki yaz gelsin artık.

2009-07-24T20:41:00.002+03:00

yazı tamamen verimsiz geçirmek tam anlamıyla bu işte bebek.
ne kitap, ne test...
yürüyüş, deniz bile yok.
bir saatte üç mizah dergisi ve gün boyu bilgisayar ile göz numarasını tavan yapmak.
ve elbette dünyanın en şişman kızı olmaya adım adım yaklaşmak.
hadi hayırlısı bakalım.

2009-07-19T23:49:00.003+03:00

o kadar sıcak ki insanlar yürüyünce yere batıyor, asfalt onları içine çekiyor, ve onlar yürüdükçe kısalıyor gibi. sivrisinekler de bu akşam erken paydos etmeli. ve tabi bir bardak acı limonata şu an hiç de fena olmazdı.

2009-07-14T22:32:00.003+03:00

bir tane normal canon slr, bir tane olympus pen, bir de gökten ne düşerse bir polaroid.
sonra 60 basım cici kırmızı-siyah kapaklı kitaplar, bir sürü long-play dinlemeye doyulmaz plaklar.
bir de klimamı yeşile, televizyonumu pembeye boyıyacak biriyle gelecek sarı bir vantilatör istiyorum.
yoksa ben bu yazı pas geçiyorum bilader.

2009-07-14T22:26:00.002+03:00

böyle sıcak yaz günlerinde ne halt yesek zarar kardeşim. günde iki banyodan çok almıyım, zarardır falan diyorum da klima açıyorum.
bu sefer oram buram tutuluyor, hasta oluyorum.
ben derim ki, kış olsun bizim olsun. alayım kahvemi gireyim battaneme.
tamam.

2009-07-12T21:24:00.011+03:00

gitmeyeydin de, soğanlı soğanlı üfleyeydin yine.
hadi in şu otobüsten bir süpriz falan çak.
olm bir haller oldu bana, ölürsem vicdan azabı çekersin bak.
gitmesene ya.

2009-07-12T20:36:00.007+03:00

bildiğin boşluk.
23 dk sonra otobüs.

antalya'nın her bir boku aynen geri.
velhasıl böyle blog yazıları.

kalsaydın da iki el daha pişti oynasaydık.
yenseydin beni her bir şeyde de gıkımı çıkarmazdım.
şimdi 21 dk var.
gitme LAN.

2009-07-06T00:30:00.007+03:00

kaş
çadır
deniz
çok sıcak
tam beş gün.
görüşmek üzere.

2009-07-03T22:35:00.007+03:00

i love your razor face.

2009-06-27T00:24:00.002+03:00

sanki yarından sonra klimanın işleyişi bile değişecekmiş gibi.
kurabiye ve börek yapmalıydım.
birlikte pazara gideceğimiz gerçeğini henüz bilmiyorsun.
keşke vapurda aldığımız limon sıkacağını getirsen,
tahminimce limon sıkardık.

2009-06-26T01:43:00.002+03:00

m. jackson, çocukluk hayallerimi yıktın.
resmen ölümsüz falan sanmıştım ben seni.
her şey fazla enteresan oldu şimdi.
hoşçakal.

2009-06-25T10:18:00.006+03:00

ben de göbeğime surat çizmek istiyorum.
böyle göbek deliğimi oynatınca konuşurmuş gibi olsun.
ismim de göbek kız olmalı. yeterince ekipmana sahibim.
ama yine de biri bu konuda bana yardım etmeli.

2009-06-24T10:41:00.005+03:00

twitter asla yerini tutamaz bebek, merak etme.
yani kısmen.
ama senin verdiğin zevki vermeyeceği kesin, tamamdır.

2009-06-22T20:57:00.001+03:00

uluslararası birinci azotlu boşaltım günün kutlu olsun ciğerim.

2009-06-19T20:59:00.002+03:00

benim yıllar yılı taso yolunda ütmek adını verdiğim eyleme kökmek diyen birini buldum.
bu benim için çok heyecan verici bir durum.
85milyon taso dolu bel çantamla sokaklarda fink attığım günler hızla geçti gözlerimin önünden, (hem de böyle ikiyüzona takmış birinin arka camından bakan bir çocuğun gördüğü yol şeridi kadar hızlı, ben varla yok arası unutkanım ama olsun varsın)
şu geçen giden zamanları bir yerlerde bulsak cidden hiç fena olmazdı hani.

2009-06-19T20:45:00.008+03:00

sabaha çekirdekle başlayıp, geceyi çekirdekle sonlandırmak.
şu yaz günlerinde hiçbir anlam ifade etmiyor aslında, sivilceler dışında.
onları da arada bir özlüyoruz.

24 saat 3 film.
coming soon.

hey seni human.

2009-06-17T20:37:00.002+03:00

pastel boyayla resim yapmayı dünyalardan çok sevmene rağmen boyama kitabındaki o incecik aralıkları boyarken tatlı mı tatlı pastelciğin taşmama olasılığının neredeyse hiç olması,
en sevdiğin dondurmanın yazın o sımsıcak gününde daha tadına varamadan ve yiyemeden gözlerinin önünde eriyip gitmesi,
çamaşır makinesinin saatlerine bilet alıp her devrinde daha da heycanlanıyorsun diye ebeveynlerinin kafasında gerizekalı sıfatıyla yer alman,
odadaki tüm o koca oyuncaklardan başka kimseyle cinsel ilişki düşünememen ve bu cinsel ilişki teriminin de "öpücükten çocuk" anlayışına dayanması,
misafir teyzelerin, amcaların sevgi dolu eziyetlerine, eziyet dolu gülücükler atmayla, ayıyı geçene dek ayıya dayı deme durumunun aynı olduğunu fark edecek kadar zekaya sahipken bile banyoya annesiz girememen,
ve her sabah akşamki çizgi filmli rüyaların yarattığı hiperaktiflik sonucu güne yerde başlıyor olman,
sen bu acılarla büyüdün.
ben de oradaydım.

2009-06-15T22:07:00.005+03:00

gökkuşağı görmek iyidir, şahitlerim var.

2009-06-15T20:37:00.004+03:00

bütün giysilerini çalmış gibi oldum, kusuruma bakma,
2 hafta koklayacak bir şeyler lazımdı.
ve 2 hafta sonra geldiğinde hatırlat da oralet yapayım sana.

2009-06-11T22:50:00.001+03:00

küçükken rugan ama açık ayakkabıların içine beyaz çorap giyerdik biz,
epey modaydı.

2009-06-11T21:27:00.007+03:00

biri çıkıp "janis joplin'i yerim ben" desin, sanırım düşünmeden ben de onu o an yer bitiririm.
hele ki böyle bir summertime demiş ya hani.
o derece.
bir de yanında beatles, oh mis kardeşim.

2009-06-11T18:29:00.003+03:00

aslında ben de bazen çok konuşurum, hem de epeyce boş.
ama bazen de hiç konuşmam, hem de hiç mi hiç.
birbirini dengelediğini umuyorum, başka çarem yok.
(aklımda serdar ortaç'ın karşıma bir daha çıkma sakınlı şarkısı geldi, saygı ve sevgiyle analım.)

2009-06-10T19:04:00.005+03:00

birazcık dikkatle, çoğu şeyin karelerden oluştuğu anlaşılır aslında.
en başta, kare bulmaca ya da satranç tahtası gelmemeli tabi akıllara.

a! şey, dur çıkaramadım.

2009-06-09T20:08:00.004+03:00

algı güçlüğü,
konsantrasyon bozukluğu,
ne derseniz,
işte bir gün bu yüzden dayak yemekten çok korkuyorum.
bir de geçici hafıza kaybı tabi.
beynime bir havayi tatili şart sanırım.

2009-06-07T19:04:00.003+03:00

zorucu yolculuklar nihayetinde son buldu, bu minicik antalyada altınkum'dan lara'ya gitme eylemini uzun bir süre yapmak istemediğime de eminim.
bu yeni yaşımın getirdiği olgunluk eminim yazdıklarımı etkilemeyecek, ve şu an varla yok arası terlemiş halim kendimi epey canlı hissetmeme yol açtı.
midemdeki on tabak makarnayı ne zaman boşaltacağımı ilerki zamanlarda görmeyi umuyorum.
o çocuğu ne kadar çok sevdiğimi başka yer ve zamanda dile getireceğim, yalnızca belirtmiş olayım.
üstün ingilizcem ve sanatsal kimliğimle büyük bir rolde yer aldığım "film club - love week" programının yapımında emeği geçen herkese teşekkürlerimi sunarım.
ve evet bu tam bir YENİ YAŞ YAZISI.

2009-06-03T19:14:00.001+03:00

change your heart
look around you
change your heart
it will astound you
i need your lovin'
like the sunshine
everybody's gotta learn sometime.

avakado vak'ası.

2009-06-02T21:54:00.004+03:00

yeni insanlarla tanışmak, yeni meyvelerle tanışmak gibi resmen.
ilk başta çekinilir ama sonra her şey değişir, görünce ağız salyalanır falan.
bu tarz bir durum galiba.
somutlaştırma çabalarım, akli bir sorun adeta.

2009-06-01T22:58:00.003+03:00

ben kerim tekin'e bayılırdım,
annem seviyor diye severdim ama öldüğünde "asla evlenmicem, aşkım seninle kara toprağa gömüldü" diyerek hayatımın en uyduruk antını cırtlamıştım, şaka yapmışım besbelli.
küçüktüm, ufacıktım, aşk doluydum bir de baktım, gidiverdi gencecik yiğit yağız delikanlı, resmen mukadderat.
onu da böyle analım.
az sevmedim ama, pek de kar beyaz değildi hani ölümü, ben onun dizisini de izlerdim. tamam ağlamak yok.

görüp de anmak istediğim herkese böyle yazılar yazmıyorum, kerim bey bunu bilseydi keşke,
baybay kerimcim.

2009-06-01T21:59:00.002+03:00

bu gece 90lar türkçe popuna ne kadar bayıldığımı ve ona olan bağlılığımı tekrar dile getirmekten onur duyarım.
ben 90ların ne kadarında bilinçli bir kafaya sahiptim bilinmez ama şimdi izliyorum ya tamam kardeşim, kimse laf atamaz o güzelim şarkılara.
resmen zevk doluyorum.
izlerken bu zevkten altıma kaçırıyorum arada bir, ama buna laf etmem şimdi, olsun varsın.

bu sevgi ve özlemimin ardından şu şarkıyı adıyorum kendi kendime falan.

2009-05-31T13:00:00.002+03:00

gözlerimin çok çabuk doluyor olması beni ağlak olarak nitelendirmeye yetmemeli.
yetkililerle bu konuyu görüşmek istiyorum.

THE THIRD PLANET'e 5 km kala haber veriniz.

2009-05-27T22:31:00.008+03:00

hayat bazen zor gibi. genelde epey zor. yağmur damlacıklı pencereden 983 megapiksel görüntü almaya çalışmak misali.

nadiren eğlenceli falan sanıyorsun, hele ki annen sarhoş olmuşsa aniden, gelir-geçer durum olduğu kısa sürede anlaşılıyor ama.

lakin baya baya osuruğa benziyor,
yapması zevkli gibi olsa da sonra pişman oluyorsun utanıyorsun falan.
yok yok, şaka yaptım benzemiyor.
hayat hakkında tanım yapmak cidden osuruğa benziyormuş ama.
her şey o kadar salatalık gibi ki, şaka maka samimiyet fışkırmakta.

bi sek sualim vardı.

2009-05-25T10:50:00.006+03:00

küçükken cinsiyetimden pek emin değildim ben.
saçlarımın kısa ve kıvırcık olmasından yararlanıp,
bir gün onları serbest bırakıp, kadife kahverengi pantolon, sarı gömlek ve pantolon askımla erkek rolümü oynar,
diğer gün de onlara taç takıp, deri etek, beyaz fırfırlı gömlek, dantelli çorap ve rugan ayakkabılarımla leydi rolümü oynardım.
giydiğim kıyafete göre hareket etmem sosyal açıdan beni epey zorladı bir zaman kadar, yarın bundan kurtulmayı planlarım belki.
neyse ki okula giderken etek giyiyorum.

anti ethosmuşsunuz bayan.

2009-05-24T22:53:00.003+03:00

bazen dürbünle insanları dikizliyor olmayı etik açıdan hiç hoş karşılamayacak olanlara dürbünümün bir parçasını kulak burun ve göbek deliklerine sokmaları için vermeyi çok isterim.
dürbünle oralara buralara bakarken insanların tv'de ne izlediklerini tahmin etmek, yemek pişirmelerini bir de şansımıza gelirse sevişmelerini izlemek epey sosyal bir aktivite bence,
hem etiği dert etmesin kimse ki dürbünüm eskidi, artık pek net gösteriyor sayılmaz.

söyleşi.

2009-05-24T19:41:00.005+03:00

-ben halimden memnunum, ama senin gastritin var bence bilesin, nemelazım belki ülser, hadi hayırlısı yavrum. dedi bay mide.
kendisine sevgiler yollamaktan başka çare gelmez şimdilik.

hem 25 kilo verebilmek için çikolata, yüzümün güzelleşmesi için de çekirdek yemeye başladığım andan beri hayattan pek zevk almaya başladım.

bazen mutluluk ayak parmaklarının ucunda mideni hissedebilmektir falan. (sakızlardan böyle şeyler de çıkabilirmiş zamanında)

2009-05-23T10:24:00.006+03:00

bir yandan mızıka çalıp bir yandan muz hüpletebiliyorsak, hayat çok güzel demektir.

gülüm benim.

2009-05-20T23:03:00.010+03:00

seni şimdiden tam bir bakırköylü edasıyla özledim çocuk.
hele ki 9 tane ölü kuzu kokusundan sonra senin o mis gibi üstüme sinmiş kokunla yatıcam ya birazdan, bu da bana sıkarsam 45 ay yeter çocuk.
ve bir de elbette 12 saat boyunca bıkmadan usanmadan bizlere 33 şarkısıyla eşlik eden, tatlısesli abimize sevgiler.
o eski halimizden eser yok şimdi.

sesim çıkmasa da galiba geliyorum sana.

2009-05-15T17:30:00.004+03:00

en azından eğlenmedim değil,
ama yorgunum galiba, ayaklarım yastık gibi oldu,
iyi bir şey değil herhalde bu.

ve ve ve ve e e ee e (ekolu mekolu)

işte şimdi şov taym zamanı,

uçarım sana çocuk uçarım.
hatta kelebek gibi uçar kaplan gibi ısırırım yanaklarını.
görüşmek üzere. (mutluluk)

bu da bir günceydi, bay.

erikli süt.

2009-05-14T23:35:00.004+03:00

1440 dakika sonra aynı şehrin kirli havasını soluyacak olmamızın verdiği heyecan bende gaz yaptı, yanına gelene dek içimde tutacağım galiba.
yarının fena tempolu bir gün olması ve bu tatlı gaz olayının beni üzmesi gerekirken,
farkındaysan hiç de öyle olmadı,
geliyorum daha da ne olsun.
bir de biliyor olmana rağmen kuşlara da söyliyim unutmayalım, ben yarın bekvokalim,
hoşçakal.

yatırım.

2009-05-12T22:41:00.002+03:00

sayın işverenler CVlerde blog soruyormuş meğersem,
bunu öğrendik bayaa iyi oldu,
ben şimdi buraya amgötmeme yazsam hangi sevgili işveren, beni biricik işine alır, ha?
yazarsan almazlar tabi, anca başka yollarla artık.
sizi gidi işverenler, sizi tatlı şeyler.

not: sevgili işverenim, blogun renklerini beğenmediysen hemen yenisini ayarlarım cicim.

ayrıca 8 yaşında gösterip 9undan gün alan biri olarak bu işveren muhabbetine girmek beni epey havalı gösterdi bence.

ha sevgili işveren unutmadan söyliyim; amgötmeme.

2009-05-11T21:21:00.012+03:00

dereden tepeden gel
kıyıdan köşeden gel
yatağını, yorganını
çeyizini, bohçanı
yüreğini kap da gel

özlemedim değil.

ha bir de;

-küçükken (küçük dediğim 5.sınıf) ay savaşçılarını izlemeye özel sarı kostümüm vardı benim,
-bir de o zamanlar britney spears dinler kafayı çekerdik,
-hayatımızın fiili "ütmek, üttürmek" oluverip çıkmıştı,
-patenimi bir kızla paylaşırdım üstüne üstelik, tek ayakta paten dans gösterileri falan yapardık,
-şehrin ortasında yan bahçedeki kümeste yatar bir de bir güzel bitlenirdim.

özlemişim özlemişim.

(anılar paylaştıkça çoğalırmış diye yazıyorum buraya bunları, anı koleksiyonu falan)

bir gün somutlaştırınız.

2009-05-10T21:12:00.012+03:00

fütursuzca merhabalar dilemeyi,
ara sıra mavi don pembe sütyen yeşil şapka sarı terlik ve leoparlı gözlüklerle dışarda özürlü hareketleri yapıp koşmayı,
bazen penelope gibi de olup, mng'nin kapaklarına çıkmayı,
böyle beyaz amcaların oynadığı filmlerde tam 2 saat ağlamayı,
kutularca hobby'yi kimsenin karışmasına izin vermeden tam 10 dk içinde bitirmeyi,
çoraplarımı, tişörtlerimi hatta önüme konulan her yiyecek içeceği koklarken insanların bana tip tip bakmasını sevdiğimi söylemeyi,
tüm gün bilgisayar başında hiçbir hareketliliğin olmadığını bildiğim sayfaları yenilemeyi bayıldığımı herkeslerin bilmesini,
kuru kalemlerle eskiden yaptığımız gibi dereli bacalı ağaçlı resimlerimde soyut hayallerin olduğunun düşünülmesini,
herkesin kendi çocukluğunu dünyanın en tatlısı olarak gördüğünü kabul etmesini,
disko müziği duyduğu anda herkeslerin çılgınca dans edebileceği bir dünyayı,
pikapların 3 aydan daha az sürede tamir edilmesini,
kızların da bıyıklarının olduğunun bilinmesini,
iddaa'da 15 milyar tutturmayı,
ve turuncudan bir süre uzaklaşmanın faydalı olabileceğini birilerinin bana söylemesini istiyorum.
fütursuzca bay.

kuzeye giderken.

2009-05-07T21:07:00.011+03:00

yahu bundan bilmem kaç zaman önce demiştim ki;
"ah ne güzel bir hafta kaldı" falan diye.
çok pis yalan olmuştu ya hani, yılmadan bu sefer yine diciğim;

-oha olm resmen bir hafta kaldı, hadi hadi geeçsin, lölölö, heyecen var bende, resmen 'varım!' diyor kendisi, hığa, panik atak geçirir ölürmüşüm şimdi, kısmet biliyorsun.

bulutların arasından,
şehirlerin üzderinden,
giderim yiğit amcaya.

görüşmek üzere, bay. (çok gerçekçi oldu, heyo)

Pies: Fazla heyecanlı gözüktüğümün farkındayım da,
cidden öyle.

Bu yazı beyfendiye özel yazılmıştır,
o değil de çocuk, bence sevgi pıtırcıkları adlı blog açmalıyız,
burada böyle utanıyorum ben.
bir de sanki şekil yaptım ben bu yazıda, azıcık ama.

2009-05-05T20:41:00.008+03:00

üç şıkkın üçünün de yanlış olması ve elde sadece toplanan papatyaların leşlerinin kalması, sevgiler sana sik gibi yaşamın sunduğu her bokluk falan.

love is all we need.

2009-05-04T08:29:00.004+03:00

yeni bir aya tamamen gergin bir şekilde girdiğim için üzgünüm ve hatırlatırım ki
sadece 2 haftamız kaldı çocuk.
sonrası sadece tutuşurken terlemekten öte bir sıcaklık yayan ellerimiz ve birbirine değerken daha da kıvrılan saçlarımız için çalan müziği dinlemek.
müziği sen seç.

2009-04-27T20:11:00.004+03:00

irem'in "dudullulu uğur mumcu"sundan sonra olayları abartan kız;

-dudullulu uğur mumcunun sunumunu unlu kumlu buldum.
-refet beleyle el ele kelle yemek ve meme demek ne de eğlence bence.
-amcamla ablam arkadaşlarla lalala yapar hatta babam anamla akşam başbaşa atlara bakmaya dalar ama bana da samanlarda rakam saymakla yaprak satmak patlar, saçma fakat ağlama, bak ağlaman bana da zarar.

diyerek saçmaladı ama var ya,
her ne kadar sevmeseniz de aslında saçma şeyler baya iyidir.

sevgili ayşe teyzecim.

2009-04-26T20:07:00.005+03:00

merhaba, nasılsın görüşmeyeli ha, aylar oldu biliyorum.
fark ettim ki sana ve yandaşlarına çok büyük sempati duyuyorum, hani şu çantalarında tanıtım(ki lütfen yanlış anlamayasın ama tamamen eziş amaçlı) koskoca şişe aceveyapervol falan taşıyan cici bayanlara yani resmen sizi seviyorum, ne kadar da tatlısınız.
ha bu arada size de selam yandaş hanımlar.
ayşe teyzem yakın zamanda görüşmek üzere makroda (birebir olarak değişti ya ismi karıştırmazsın umarım.) veya başka bir markette.
hoşçakal.

toprak güzel kokuyor.

2009-04-24T17:39:00.009+03:00

fakat her yağmurda gerilirim aslında ben.
pencereden izlemek kahvesiz ve arap bir kız olmadıkça, dışarıda ıslanmak da elini tuttuğun biri olmadan asla tam anlamıyla zevkli olmuyormuş.
kahve yapmak çok zor geldi belki tamam, istersem boyanabilirim de arabımsı.
ama asıl dışarı çıkmamama rağmen pekçe üzgünüm şu an,
çünkü ellerim üşüdü galiba. (hep senin suçun çocuk.)
bence şu an dinsin yağmur.

kendimi kontrol edemiyorum.

2009-04-20T20:16:00.004+03:00

bu nedenle biricik sevgili Yiğit Tokgöz, bu fotoğrafta seni memetaslan beye benzetmekten kendimi alıkoyamadığım için kusuruma bakmayasın, sevgiler.

sevgili augustine.

2009-04-19T17:45:00.010+03:00

"merak etme sen iyi bir çocuksun senin için filmi gözümü kırpmadan izledim, sırf sen o kadar uğraşıp yaşadıklarını anlattın diye. seni anlıyorum çocuk, üzme kendini sakın, sevgiler sana."

akıcılığı, mantığı, konusu, işlenişine yönelik tüm kötü eleştirilere rağmen "running with scissors"ı haftanın filmi seçmek istiyorum, hafta demişken, benim haftam yani.
ruh halime yeterince uygun olmasından kaynaklanıyor olabilir tabi de, iyiydi işte.
eleştirilere gözümü kulağımı kapıyıp tam 3 kez izledim yine de iyi, ama hala çığlık atamamış olmam gerçekten üzücü.
dr.finch'i tam anlamıyla çözebilmeyi cidden çok istedim, bunun için 85 kez daha izlesem yine şu yazıyı yazacağımı bildiğimden kalkışmıyorum, kıvamımı biliyorum en azından.
eh hiç olmadı şunu diyebilmeliyim; bu filmin müziklerini okşar severim ben (year of the cat).
o değil de natalie cidden iyi be, saygılar.

ben sizin babanızım.

2009-04-17T18:37:00.002+03:00

hangi birimiz bir zamanlar,adını yanlış hatırlamazsam, sevgili "Barbaros Hayrettin" e baba demedi ki?
o ne derse o olur.

öl de baba ölelim
gül de baba gülelim
sev de baba sevelim.

hop hop hop, zıp zıp zıp.

gözlüklerini yiyim senin be baba.

sözler benden oluversin.

2009-04-16T19:22:00.009+03:00

ben yalnızca müziği duysam yeterli, buna karar verdim. hayatımdaki tek müzik insanı "yann tiersen" olsa bile* sıkılmam ben.

* 'bile' demiş olmam en çok yann tiersen sevdiğim gerçeğini değiştirmez elbet.
gün gelecek, bizim bey ve ben filmimiz için yann ile görüşme esnasında kayısı sularımızı hüpletiyor olacağız.

2009-04-15T20:01:00.004+03:00

türk popu enteresan bir şey, eğlendiriyor beni.
'ille de uğruna ölmem mi gerek, ama benim ciğerim yanaar' falan.
bunlara eğlencesiz diyor olamazsınız, şirinler.
şirinler demişken;
belki siz de bir gün onları görebilirsiniz.
höh lan onların bile kaseti vardı, peeh.

sus ve her ne yapıyorsan ona devam et.

2009-04-15T18:33:00.003+03:00

son zamanlarda sadece boşaltım işlemlerim esnasında kitap okuyabildiğimi fark ettim.
tuvalet iyidir, tuvalet kitabı baya iyidir.
hele tuvalet kağıtları pek iyidir onlarla ders çalışmaya karar vereceğime inanıyorum ileride, resmen rekorlar kıracağız birlikte, ohlala.
işte o gün bana el salla dünyalı.

üçdi mozaik bile yaparım.

2009-04-14T22:53:00.004+03:00

2009-04-14T19:43:00.010+03:00

Bu dünyanın en saçma resmi olsun mu, ha çocuk?

not:sağ taraftaki bir karanfildir ve çiçekler dalında güzeldir, sevgiler.

sen var ya.

2009-04-14T18:05:00.003+03:00

hani küçük bir çocuğu disneyland'a götürcem dersin, çocuk heveslenir, bilmem kaç gün önceden gün saymaya başlar ve pat! sen ona bir hafta kala gidemeyeceğini söylersin, o çocuk ağlar, ağlar, ağlar, göz kapakları yapışır bir taraflarına, bir zaman sonra gözyaşları kuruduğunda kanlar dökülür artık (abart).
oha tüm bu şeylerden sonra çocuk hayattan soğuyup da intihar etmesin mi şimdi söyle bana bi,haa?

lan sana diyorum yazık değil mi bu çocuğa, lanet olsun sana.

hoşçakal hatta sigigit.

a! a! a! a! siteynelayv.

2009-04-13T15:58:00.010+03:00

ben gerçekten uyurken ayağımda çorap olma fikrini sevebiliyorum. sabah kalkıyorsun o soğuk parkeye basıp da irkileceğin anlar, ta tam!
ayağındaki çorap bir numaralı kurtarıcı, ama kışın ve mis kokulu temiz çoraplar olmalı, o zaman lalala.

ayrıca normal koşullar altında çoraplı ayağa fetişim var o kadar tatlı ki, al ve ye, o halde çoraplı ayakları sevelim.

ama cidden ya o tatlı çoraplı ayakların "Bee Gees-Stayin Alive" ritmiyle dans ettiği düşünülürse işte o an 'tatlı ya' deme hakkını kendimde bulurum ben.

ya bu sabah dolmuşta "sibel alaş-adam" çalınca da çoraplarım çok sevindi ve içindeki kırkbirbuçuknumura ayaklar da, hayır hayır aslında ben sevindim, biliyorum nedensizce.

dipnot: resme bak bi alaşkına, aha o ikinci parmak var ya birinciyi solluyor boy olarak ve ben o ikinci parmağı çok seviyorum , resmen ezip geçer.

arkadaş zö.

2009-04-09T16:32:00.000+03:00

bir gün elbette
zeki müren'i seveceksiniz
(zeki müren'i seviniz)

cemdinlenmis.

2009-04-07T20:35:00.002+03:00

çok iyi yapmış lan, onu da öberim.

anektodisyen.

2009-04-05T22:19:00.006+03:00

giderken sağda dönerken solda ya da tam tersi ama tek bildiğim bir zaman sağda bir zaman solda sen her yere bakıver.
---
jd: gelse de girsek
bş: bitse de gitsek
ok: gülse de birsel (ımpf)
---
ok: canım sen şimdi sınavda susar mısın?
bş: ay susarım resmen ya.
ok: sus o zaman :! ??
---
al aşkını başına çal
çok üzdün çok biraz yalnız kaal
gariban gariban
kapı kapı dolaşıp beni arayan
yalvaran yakaran dönen sen olacaksın

sevgiler yine yeniden çelik.

2 hafta 5 gün kala...

2009-03-30T19:16:00.003+03:00

özlemin getirdikleriyle rüyalar daha erotik bir hal almaya başlayacak belki de.

o kadar olmaz da hani, işte, lalalaa.

çöpten çıkan SLR makineyi cebe atan kız.

2009-03-25T20:57:00.003+02:00

rüyalarımın yönetmeni olabilmem çok büyük bir şey benim için, hay bilinçaltıma kurban.

öberim seni bilinçaltı, yalarım da.