Ekim 05, 2009

Kavurucu sıcak sabahı sonrası ağaçları havada takla attıran yağmurda, ölüm neznesi hedefimiz, çıplak ayaklarımız ve ince tişörtlerimiz ile sabaha kadar şehri turlayalım;
fakat günün ilk saatleriyle aydınlanan kaldırımda, cansız kucağına bir hayli yayılarak uzanmış, göbeğine yapışan saçlarımı ve donuk bakışlarımızı gören kimse üzülmesin isterim.
Biz çok mutlu öldük. Ben biliyorum. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder