Eylül 26, 2009

sulu ve ekşi.

 “ Diğerlerinin yanımda durması benim için çok önemsiz bazen. Tek bildikleri konuşmak. İstediklerini konuşsunlar benimle alakalı, isterlerse alay etsinler bazı yönlerimle, beni istemeseler de fark etmez. Ara sıra sevgiyi hissedebiliyoruz, karşılıklı elbet, ama iki dakika sonra her şeyin tamamen aynı olduğunu fark etmem durumu çok sıradanlaştırıyor. Onlar birbirleriyle de böyleler zira, çürüyüp gidenlere hep boş konuşmak, her şeyi gülmek ve eğlenmek adına harcayıp atmak, çoğu zaman resti çekip yalnız yürümek ve ardından en başa sarmak. Ben öyle  hissetmedim hiçbir zaman.

Her neyse bak şu yan sepettekini görüyor musun, yeşil olan. Arada bir yan yana gelmemiz her şeyden çok daha güzel. Biz birbirimiz için varız, ben bunu biliyorum. Onlar da biliyor. Bir kısmı kıskanıyor biliyorum, bir kısmı mutlu oluyor bir kısmı için değer taşımıyor bu durum elbet. Ben sadece sevmekle uğraşıyorum, geri döndüğümde her şey olağan haliyle beni bekliyor nasılsa. Tek bildiğim ve tek umudum bir gün onunla aynı tabakta son bulacağım gerçeği, tüm bu geri kalan hikaye boş çekirdeklerden ibaret.”

Yeni tanıştığım bir kivi bana bunları söylerken, aslında tek düşündüğüm içinde “aşina” geçen bir şarkıydı. Şarkıyı bulamadım ve bu yazı emin olun ki dünyanın en mutlu yazısı.

1 yorum:

  1. "Bir kısmı kıskanıyor biliyorum, bir kısmı mutlu oluyor "

    valla da billa da ben ikinci olanım...
    mutlu oluyorum..
    kuran çarpsın...

    :))

    YanıtlaSil