Ağustos 04, 2009

bir tavşan tanıyorum, birçok şeye tanık olmuş. 
özlemin getirdiği heyecanı hiç çekinmeden gösteren ve tekrar ayrılacakları düşüncesiyle birbirlerine deli gibi yapışan bir çifte.
yalnızlığın, gençliğin, yaşamının her kesitinden duyduğu sıkıntıyla her gün başa çıkmaya çalışan, bunun ve üç yüz elli gün sonra gülebilme hayallerinin getirdiği milyonlarca soruya kafasını yormak zorunda olan bir çocuğa.
ev partilerinden tanıdığı kız ile her gün gördüğü gencin günler boyu gelişen arkadaşlığına hatta kardeşliğine.
milyonlarca fotoğrafa, dedikoduya, horlamaya, homurtulara, şarkılara, hikayelere, patlamalara, ağlamalara, pırtlamalara.
ben bir tavşan tanıyorum, emin ol hepimizden daha dolu.

merhaba ruhi.

1 yorum:

  1. oha.
    okurken tüylerim diken diken oldu desem.
    "yalnızlığı" diye başlayan üçüncü cümlede anlattığın çocuğa çok üzülüyorum, bunu da burada söylemek istedim.
    aslında o kardeşliği kıskanmıyor değil ruhi ama çaktırmıyor. tabi kıskanıcak, bizden daha iyi kardeş mi var.
    seviyorum ruhi'yi ve onun gördüğü her şeyi.

    YanıtlaSil